Logo
Ντάκος (Κουκουβάγια)
22 March 2016
Ντάκος (Κουκουβάγια)

Υλικά για τέσσερα άτομα:

  • 4 μικρά κριθαροκούλουρα
  • 2 κουταλιές λάδι, στο καθένα
  • 2 μεγάλες γινωμένες ντομάτες ψιλοκομμένες σε κυβάκια
  • αλάτι
  • φρεσκοτριμμένο πιπέρι (προαιρετικά)
  • 50-100 γρ. ξυνομυζήθρα
  • 150 γρ. τριμμένη φέτα
  • 1 κουταλάκι ρίγανη

Εκτέλεση:

  1. Βρέχουμε το κριθαροκούλουρο με νερό, ίσα να βραχεί, για να μην μαλακώσει.
  2. Ψιλοκόβουμε τις ντομάτες και τις αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε και τη ρίγανη, την κάπαρη, και ελιές κομμένες σε φέτες και ανακατεύουμε.
  3. Απλώνουμε την ντομάτα πάνω στον ντάκο και από πάνω θρυμματίζουμε τη φέτα.
  4. Τέλος ρίχνουμε λίγο λάδι από πάνω και λίγη ρίγανη.

Η ιστορία

Η ιστορία ξεκινά στην δεκαετία του 1950, στο μετακατοχικό Ρέθυμνο. Στα περίχωρα της πόλης, προς την εξοχή, λειτουργούσε ένα καπηλειό που συγκέντρωνε όλα τα απαγορευμένα καλούδια της εποχής: χαρτιά, καπνό, γυναίκες. Η συντηρητική κοινωνία του Ρεθύμνου δεν επέτρεπε τέτοια μαγαζιά μέσα στην πόλη.

Σ’αυτό το καπηλειό έφτιαχναν τα παξιμάδια στρογγυλά και τα πρόσφεραν για γρήγορο, τονωτικό φαγητό, βρεγμένα με λάδι και τα γνωστά καλούδια πάνω τους. Ήταν νυχτερινό στέκι διασκέδασης. Φήμες λένε πως ο ιδιοκτήτης λεγόταν Κουκουβάγιας, υπάρχει το όνομα στην περιοχή. Φήμες πως στην περιοχή υπήρχαν πολλές κουκουβάγιες, μάρτυρες των νυκτοπερπατημάτων των θαμώνων του καπηλειού. Το σίγουρο είναι πως κατέληξε να είναι το συνθηματικό ανάμεσα στους καθως πρέπει πρωϊνούς κυρίους η έκφραση “πάμε το βράδυ για κουκουβάγια;” και να εννοούν τις λιχουδιές της εποχής, κάθε είδους, γαστρονομικές και μη!

Όμορφη ιστορία! Ελπίζω να την μετέφερα σωστά, μέσα από τα ποτήρια του Άσπρου λαγού του Δουλουφάκη που την συνόδευσαν. Τώρα πια θα χαμογελώ με νόημα όταν θα προτείνω “Πάμε για κουκουβάγια;” και οι άλλοι δεν θα καταλαβαίνουν!

Απ’οτι καταλάβατε, η ονομασία “κουκουβάγια” είναι η ρεθυμνιώτικη παραλλαγή του ντάκου, με στρογγυλό παξιμάδι. Το παξιμάδι χωρίζεται σε πανωκαύκαλο και κατωκαύκαλο. Το πανωκαύκαλο είναι το πιο αφράτο γιατί έχει ανεβεί είτε από το προζύμι είτε από τη μαγιά και είναι το καλό κομμάτι. Γι’αυτό σερβίρεται πάντα αυτό στους ξένους. Το κατωκαύκαλο είναι πιο συμπαγές και μένει για τους δικούς μας.